نوجوانانی که مدام خودشون رو سرزنش می‌کنن

خودسرزنشی معمولاً یک‌دفعه شکل نمی‌گیره. اغلب نتیجه‌ی تجربه‌های تکرارشونده‌ایه که نوجوان در طول زمان پشت سر گذاشته.

یکی از ریشه‌های رایج، انتقاد زیاد در دوران کودکیه. نوجوانی که بیشتر از تشویق، ایراد شنیده، کم‌کم یاد گرفته صدای انتقاد بیرونی رو تبدیل کنه به صدای درونی. حتی وقتی کسی چیزی نمی‌گه، خودش ادامه همون حرف‌ها رو توی ذهنش تکرار می‌کنه.

عامل دیگه، مقایسه شدن با بقیه‌ست. وقتی کودک یا نوجوان مدام با خواهر، برادر، همکلاسی یا بچه‌های فامیل مقایسه می‌شه، این حس توی ذهنش شکل می‌گیره که «من همیشه عقب‌ترم» یا «به اندازه کافی خوب نیستم».

گاهی هم توقعات بالا و کمال‌گرایی باعث می‌شه نوجوان خودش رو مدام سرزنش کنه. نوجوانی که فکر می‌کنه فقط وقتی ارزش داره که بهترین باشه، برای اشتباه‌هاش هیچ جایی برای بخشش باقی نمی‌ذاره.